Tarihi durumu: Tarihi şahsiyeti hakkında fazla bilgimiz olmayan Erbuz Ata (Arpuz Ata) nın Osmanlılardan önce kuzeyden Rumeli'ye gelip yerleşen veya daha büyük bir ihtimalle Timur İstilası sırasında gelen Tatarlardan olduğu anlaşılmaktadır.Bu ünvanı Yıldırım Beyazid'den almış olması mümkündür. Tatarlar (Erbuz Ata) köyü Fatih devrinde timara verilmiş sonradan kesin vakfiyesi bulunarak varislere iade olunmuştur.1486 yılında Fatih'in sülalesinden Hatun-Bala, Sitti ve Şahi Hatunlar evlatlık vakfı yoluyla burasını kullanmakta idiler.
Köyün adına ve bulunduğu yere Başbakanlık Arşivi'ndeki 1544 yılına ait tapu kayıtlarında raslanmış olup o yıllarda ödediği vergi miktarı belirtilmektedir. Köyün "Ayazma" mevkiinde "Tatar Mezarlığı" vardır.Bu da köyde tatarların uzun yıllar yaşadığını ispatlamaktadır.
18. yüzyıldan sonra bölgede yapılan savaşlar ve salgın hastalıklar köyde yaşayan Tatarların sayısnı azaltmıştır. 18 . yüzyıl sonlarında başlayan göçlerle buraya Balkan'lardan gelen göçmenler yerleşmişlerdir. Köy Balkan Savaşı'nda ve Birinci Dünya Savaşı'nda Bulgarların istilasına uğramıştır.
Cumhuriyetin ilk yıllarında Lalapaşa kazasına bağlı Nahiye olan Tatarlar nahiyelik görevini 1957 yılına kadar yürütmüştür. Daha sonra merkez ilçeye ve Süloğlu nahiyesine bağlanmıştır.
Tatarlar Nahiyesinde son dönemlerde Nahiye Müdürü olarak Abdurrahman YILMAZ 1951-1953 yıllarında, İbrahim TÜRKELİ 1953-1954 yıllarında, Etem ŞİMŞEK 1954-1956 yıllarında görev yapmışlardır.
Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayanır. Tarım buğday ve ayçiçeğine dayalıdır. Hayvancılık önemli bir geçim kaynağıdır
Köy ıstıranca dağlarının eteklerine kurulmuştur. Kurulduğu yer hafif engebelidir. Batısında Kabakkaya Deresi, doğusunda Yalatılı Deresi bulunmaktadır.Köyün güneyinde Süloğlu ilçesi,kuzeyinde Süleymandanişment
köyü, güneybatısında Taşlı Sekban ve Sülecik köyleri vardır.
Köy çevresindeki ormanlar yöre halkı tarafından yok edilmiştir. Genellikle çalılıkların oluşturduğu meralar vardır . Yok edilen ormanların yerine son yıllarda devlet tarafından çam ormanı yetiştirme çalışmalarına başlanmış bundada başarı sağlanmıştır.
Edirne' ye il merkezi ile köy arasında 41 km, Süloğlu ilçe merkezi ilede 8 km uzaklıkta bulunmaktadır.Köy yolu asfalttır. Ulaşım minübüslerle sağlanmaktadır. Köyde okuma yazma oranı yüksektir. Köyün okulu 1923 yılında açılmıştır.Köyde bulunan gençlerin %85 i lise veya ortaokul mezunudur .
Köyün adına ve bulunduğu yere Başbakanlık Arşivi'ndeki 1544 yılına ait tapu kayıtlarında raslanmış olup o yıllarda ödediği vergi miktarı belirtilmektedir. Köyün "Ayazma" mevkiinde "Tatar Mezarlığı" vardır.Bu da köyde tatarların uzun yıllar yaşadığını ispatlamaktadır.
18. yüzyıldan sonra bölgede yapılan savaşlar ve salgın hastalıklar köyde yaşayan Tatarların sayısnı azaltmıştır. 18 . yüzyıl sonlarında başlayan göçlerle buraya Balkan'lardan gelen göçmenler yerleşmişlerdir. Köy Balkan Savaşı'nda ve Birinci Dünya Savaşı'nda Bulgarların istilasına uğramıştır.
Cumhuriyetin ilk yıllarında Lalapaşa kazasına bağlı Nahiye olan Tatarlar nahiyelik görevini 1957 yılına kadar yürütmüştür. Daha sonra merkez ilçeye ve Süloğlu nahiyesine bağlanmıştır.
Tatarlar Nahiyesinde son dönemlerde Nahiye Müdürü olarak Abdurrahman YILMAZ 1951-1953 yıllarında, İbrahim TÜRKELİ 1953-1954 yıllarında, Etem ŞİMŞEK 1954-1956 yıllarında görev yapmışlardır.
Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayanır. Tarım buğday ve ayçiçeğine dayalıdır. Hayvancılık önemli bir geçim kaynağıdır
Köy ıstıranca dağlarının eteklerine kurulmuştur. Kurulduğu yer hafif engebelidir. Batısında Kabakkaya Deresi, doğusunda Yalatılı Deresi bulunmaktadır.Köyün güneyinde Süloğlu ilçesi,kuzeyinde Süleymandanişment
köyü, güneybatısında Taşlı Sekban ve Sülecik köyleri vardır.
Köy çevresindeki ormanlar yöre halkı tarafından yok edilmiştir. Genellikle çalılıkların oluşturduğu meralar vardır . Yok edilen ormanların yerine son yıllarda devlet tarafından çam ormanı yetiştirme çalışmalarına başlanmış bundada başarı sağlanmıştır.
Edirne' ye il merkezi ile köy arasında 41 km, Süloğlu ilçe merkezi ilede 8 km uzaklıkta bulunmaktadır.Köy yolu asfalttır. Ulaşım minübüslerle sağlanmaktadır. Köyde okuma yazma oranı yüksektir. Köyün okulu 1923 yılında açılmıştır.Köyde bulunan gençlerin %85 i lise veya ortaokul mezunudur .
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder